A:
Najbardziej rozpowszechnionym sposobem mierzenia otyłości jest wskaźnik masy ciała (BMI). Wskaźnik BMI oblicza się, dzieląc masę ciała (w kilogramach) przez wzrost (w metrach) podniesiony do kwadratu.
Stopień zagrożenia dla zdrowia ocenia się na podstawie następujących zakresów wskaźnika BMI:
BMI < 18,5 (niedowaga)
BMI 18,5–24,9 (normalna masa ciała)
BMI 25–29,9 (nadwaga)
BMI 30–40 (otyłość)
BMI > 40 (skrajna otyłość)
Inne metody pomiaru otyłości to:
Obwód talii — pomiar rozłożenia tkanki tłuszczowej trzewnej, która jest powiązana z ryzykiem chorób układu krążenia.
Współczynnik wysokości ciała do jego masy przy użyciu odpowiedniego pomiaru rozmiaru szkieletu (mały, średni, duży). Do wyznaczania idealnej masy ciała służą tabele tego współczynnika.
Pomiar wartości procentowej tkanki tłuszczowej — przy użyciu testu fałdy skórnej i/lub pomiaru impedancji ciała.